Een 4K-camera is een camera die video opneemt met een horizontale resolutie van minstens ongeveer 4.000 pixels, meestal Ultra HD met 3840 × 2160. Dat beeld bevat ongeveer 8.3 miljoen pixels, viermaal het aantal pixels van 1920 × 1080 Full HD.
Sommige camera’s bieden ook Digital Cinema Initiatives 4K met 4096 × 2160, dat iets breder is en doorgaans met filmworkflows wordt geassocieerd. Het 4K-label beschrijft alleen de uitvoerresolutie; het garandeert geen hoge bitrate, 10-bits kleur, snelle sensoruitlezing, goede autofocus of sterke prestaties bij weinig licht, zodat die specificaties afzonderlijk moeten worden beoordeeld.
Hoe verschillen 4K-camera’s van Full HD-camera’s?
4K-camera’s leggen per beeld viermaal zoveel pixels vast als Full HD-camera’s, zodat ze fijnere textuur kunnen behouden, grotere schermen ondersteunen en meer herkadrering toelaten vóór uitvoer in 1080p. Ultra HD gebruikt 3840 × 2160 pixels, terwijl Full HD 1920 × 1080 gebruikt.
De extra resolutie is het duidelijkst zichtbaar in gedetailleerde landschappen, architectuur, productopnamen en beelden die op een groot 4K-scherm worden bekeken. Een editor kan ook uitsnijden, rechtzetten of bescheiden digitale stabilisatie toepassen en toch een scherp Full HD-resultaat leveren. Een goed verwerkt 1080p-beeld kan echter beter ogen dan zachte of sterk gecomprimeerde 4K uit een zwakke sensoruitlezing.
4K-bestanden vragen meer opslag, verwerkingskracht en accu-energie. Ze kunnen ook rolling shutter, warmtelimieten, zachte objectiefweergave en scherpstelfouten duidelijker blootleggen, zodat de praktische verbetering afhangt van bitrate, codec, sensoruitsnede, beeldsnelheid en de computer voor montage, en niet alleen van resolutie.