Leica M E Typ 240 Recensie | 108 Gegevens vergelijking

De Leica M (Typ 240) markeert een belangrijke evolutie voor de Duitse fabrikant door de traditionele CCD-sensoren van eerdere modellen te vervangen door een nieuwe 24-megapixel full-frame CMOS-sensor, ontwikkeld door het Belgische bedrijf CMOSIS. In de strenge sensortests van DxOMark behaalde deze camera een indrukwekkende totaalscore van 84 punten. Deze score vertegenwoordigt een enorme prestatiesprong ten opzichte van oudere digitale Leica meetzoekercamera's, zoals de Leica M9 und M-E. De nieuwe CMOS-chip levert een aanzienlijk betere kleurdiepte, een breder dynamisch bereik en een veel betere ruisonderdrukking bij weinig licht in vergelijking met zijn 18-megapixel CCD-voorgangers. Gemeten naar de grote full-frame DSLR's uit die tijd, belicht de recensie duidelijke plus- en minpunten wat betreft de capaciteiten van de sensor. Een belangrijk pluspunt is dat de Leica M qua dynamisch bereik beter presteert dan de Canon 5D Mark III. Een opmerkelijk nadeel is echter dat de Canon-sensor nog steeds in het voordeel is bij hoge ISO-instellingen, en dat de Leica niet kan tippen aan de topprestaties van de door Sony gemaakte sensor in de Nikon D600. Daarnaast wijst de recensie op flinke marktbeperkingen...

Het geleverde artikel schetst een kritische recensie van de Leica M240 meetzoekercamera, waarbij ondanks de uitstekende bouwkwaliteit ernstige tekortkomingen in de prijs-prestatieverhouding worden belicht. Aan de positieve kant looft de auteur de hoogwaardige bouwkwaliteit van de camera (beoordeeld met een 9,5), de verbeterde kleurweergave (8,5) en de sterke sensorprestaties. In combinatie met de superieure lenzen uit het topsegment van Leica bereikt de beeldkwaliteit een zeer gedetailleerd niveau dat uitstekende afdrukken op groot A3-formaat oplevert. Bovendien wordt het display aan de achterzijde genoemd als een welkome verlichting en een enorme stap voorwaarts in vergelijking met eerdere modellen zoals het Leica R9-debacle. De recensent vindt de camera echter frustrerend gebrekkig, traag en met een prijs van ruim € 6.000 zwaar overprijst. Belangrijke nadelen zijn het ontbreken van autofocus, een matig achterscherm dat onderdoet voor standaard budgetcamera's van € 500, en de afhankelijkheid van handmatige scherpstelling die moeilijk nauwkeurig te beoordelen is. Om beelden goed vooraf te kunnen bekijken, moeten gebruikers een afzonderlijke elektronische zoeker (EVF) van € 500 aanschaffen. Dit is uiterst irritant omdat er voor elke foto een onhandig klein knopje...

De Leica M (Type 240) is een 24-megapixel full-frame digitale meetzoekercamera uit 2012 die de klassieke, handgemaakte Duitse productlijn met succes naar het moderne CMOS-sensortijdperk heeft geleid.

De Leica Summilux-R 80mm f/1.4 is een uiterst veelzijdige, zware vintage lens die oorspronkelijk werd ontworpen voor Leica SLR-systemen zoals de R8, en nu nieuw leven vindt op digitale body's zoals de Leica M (Typ 240). Dit 700 gram zware objectief, ontworpen door Walter Mandler, levert een klassieke, artistieke weergave met een kenmerkende 'swirly' bokeh die onderwerpen effectief isoleert, wat het uitzonderlijk maakt voor portretfotografie. Wat betreft prestaties levert fotograferen met een open diafragma op f/1.4 een gemiddeld tot hoog contrast op met een iets zacht centrum en meer dan twee stops vignettering in de hoeken. Wanneer je echter diafragmeert naar f/2, schiet het contrast omhoog en verdwijnt lensflare, terwijl het bereiken van f/2.8 de schärfte over het hele beeld aanzienlijk verbetert tot de optimale resolutie wordt bereikt op f/5.6. De fysieke eigenschappen van de lens brengen duidelijke compromissen in de hantering met zich mee, afhankelijk van de gebruikte camerabody. Op de originele Leica R8 filmbody wordt de balans als nagenoeg perfect omschreven, met een zwaar gedempte scherpstelring die micro-aanpassingen mogelijk maakt. Op de digitale Leica M wordt de lens...

De Leica Summicron-M 35mm f/2 ASPH. is een uitzonderlijk veelzijdig standaard M-mount objectief dat in 1996 werd geïntroduceerd en wordt geprezen om zijn hoge contrast en uitstekende scherpte in het centrum. De recensent vindt de brandpuntsafstand van 35mm perfect voor alles van landschappen tot intieme omgevingsportretten, waarbij de controle over de scherptediepte bij f/2 voldoende is voor een duidelijke scheiding van het onderwerp. Mechanisch is het objectief ongelooflijk goed gebouwd, met een soepele diafragmaring met halve stopklikken, een handige scherpstelnok en een korte slag die snelle en nauwkeurige zone-focussering op straat mogelijk maakt. Hoewel het ten zeerste wordt aanbevolen als starterslens voor Leica-gebruikers, worden de beste optische prestaties geleverd wanneer er iets wordt gediagrameerd naar f/4, waar de hoogst mogelijke resolutie en het beste contrast worden bereikt. De recensie noemt echter ook een aantal duidelijke nadelen en fysieke beperkingen. Ondanks het zeer compacte formaat heeft het objectief een dichte, zware constructie van 254 gram voor de zwarte versie en een forse 340 gram voor de verchroomde messing uitvoering. Optisch vertoont de lens een merkbare lichtafval van ongeveer -1,9 stops bij...