Sennheiser HD 579 Recensie | 93 Gegevens vergelijking

De Sennheiser HD 579 is een open-back hoofdtelefoon die zich kenmerkt door een gemiddelde impedantie van 77,35 ohm en een spanningsgevoeligheid van 111,05 dB/V SPL. Volgens benchmarktests van Reference Audio Analyzer presteert deze hoofdtelefoon uitzonderlijk goed in combinatie met audiobronnen met een gemiddeld of hoog vermogen – zoals speciale hoofdtelefoonversterkers, hifi-spelers en mengpanelen – waar hij een vlekkeloze score voor compatibiliteit behaalt. De prestaties nemen echter merkbaar af wanneer de hoofdtelefoon wordt aangestuurd door energiezuinige consumentenapparaten zoals standaard smartphones, tablets of eenvoudige mediaspelers. Deze bronnen hebben namelijk vaak moeite om de stroom en spanning te leveren die nodig zijn om een optimale geluidskwaliteit zonder vervorming te behouden. Een groot voordeel van het open akoestische ontwerp is dat het de hoofdtelefoon zeer geschikt maakt voor rustige thuis- of studiomgevingen, en dat het gebruikers buiten de mogelijkheid biedt om alert te blijven op omgevingsverkeer voor de veiligheid. Keerzijde is dat dit open ontwerp nul passieve geluidsisolatie biedt; geluid lekt vrijelijk weg naar mensen in de buurt en extern omgevingsgeluid dringt gemakkelijk binnen. Hierdoor is hij volstrekt ongeschikt voor het drukke openbaar vervoer...

De recensie van Gavin's Gadgets & Photography belicht de Sennheiser HD 579 as een betaalbare, open, over-ear hoofdtelefoon die high-end audiofiele geluidsreproductie benadert voor een fractie van de prijs.

De MajorHifi-review van de Sennheiser HD 579 benadrukt deze open-back hoofdtelefoon als een budgetvriendelijke optie, die een schone, heldere en goed gecontroleerde bas biedt, samen met een uitzonderlijk comfortabel en lichtgewicht ontwerp.", "Het middengebied valt op door de helderheid van stemmen, terwijl de hoge tonen worden omschreven als vloeiend en vrij van scherpte.", "De recensent wijst echter op enkele duidelijke nadelen, waaronder een beperkte diepte van het geluidsbeeld die ongemakkelijk dichtbij kan aanvoelen, naast een gebrek aan mikrodetails in de hoge frequenties.", "Uiteindelijk concludeert de recensie dat het vlakke, analytische geluidsprofiel deze hoofdtelefoon uitstekend maakt voor klassieke muziek en jazz, maar minder ideaal voor genres die een krachtige basimpact vereisen.