Alternatieve websitebouwers gaan op twee manieren verder dan vooraf ingestelde sectierasters: met vrije ontwerpcanvassen waarop je elk element overal kunt plaatsen en met ontwerptools die echte CSS-indelingen zoals flexbox en grid beschikbaar maken. Squarespace laat blokken binnen elke sectie op een vast raster aansluiten. Dat houdt pagina's overzichtelijk, maar beperkt overlappingen, lagen en afwijkende composities. Bij Wix plaats je elementen vrij op de pagina, terwijl je bij Webflow de tussenruimte, kolommen en positie tot op de pixel nauwkeurig via klassen beheert.
Een tweede voordeel zijn de breekpunten. Met Webflow kun je de weergave voor desktop, tablet en telefoon afzonderlijk vormgeven bij 991, 767 en 478 pixels. Zo maak je van een indeling met drie kolommen bewust een ontwerp met twee of één kolom, in plaats van de kolommen automatisch onder elkaar te laten zetten. Lettertypen, tussenruimte en zelfs complete secties veranderen per schermformaat.
Meer vrijheid betekent ook dat er meer mis kan gaan met een indeling. Pagina's met een vrije indeling moet je op elk schermformaat handmatig controleren en bij tools die met klassen werken duurt het 10–20 uur voordat je er snel mee werkt. Herbruikbare componenten houden kop- en voetteksten op 50 pagina's consistent. Dat wordt belangrijker naarmate je meer vrijheid hebt.