Een professionele koffiemolen moet een dubbele dosis van 18 g in zo'n 3–6 seconden malen en dat tempo tijdens een drukte volhouden. Dat komt neer op ongeveer 3–6 g per seconde, tegenover zo'n 1–2 g per seconde voor een gemiddelde thuismolen. Vlakke maalschijven van 64 mm zitten aan de onderkant van dat bereik, en maalschijven van 75–83 mm halen de bovenkant.
De inschakelduur is hoe lang de motor kan draaien voordat hij rust nodig heeft. Thuismolens zijn vaak gemaakt voor een paar minuten malen met daarna een afkoelpauze. Professionele motoren van zo'n 350–1.000 W zijn gebouwd voor continu gebruik. Als vuistregel passen maalschijven van 64 mm bij een machine met één groep, en kunnen maalschijven van 70–80 mm twee groepen aan. Zeer grote maalschijven, zoals de set van 120 mm in de Compak R120, bedienen de drukste zaken.
Warmte is de echte beperking. Als de maalschijven bij shots direct na elkaar 10–15 °C opwarmen, wordt het maalsel fijner en lopen de shots trager. De barista moet dus steeds bijstellen. Ventilatoren, koellichamen en motoren met een laag toerental houden de maalkamer koel. De Mazzer Kold S gebruikt actieve koeling om de temperatuur tijdens lange diensten stabiel te houden.
Het piekuur telt zwaarder dan het dagtotaal. Een café dat 300 koppen over de hele dag verkoopt, heeft een minder zware molen nodig dan een café dat er 100 serveert tussen 8 en 9 uur 's ochtends. Kies de molen op die drukte en houd ruimte over, zodat de maalschijven ook op de drukste dagen koel blijven.