Tamron 18 400mm F 3 5 6 3 Di II VC HLD Recensie | 54 Gegevens vergelijking

De Tamron 18-400 mm f/3.5-6.3 Di II VC HLD breekt records in het segment van de mega-zooms met een indrukwekkend 22,2x zoombereik, wat het een uiterst veelzijdige tool maakt voor amateurfotografen. De belangrijkste pluspunten van dit objectief zijn de uitstekende beeldkwaliteit in het centrum van het beeld over het gehele brandpuntsbereik, een effectieve optische beeldstabilisatie (VC) en een solide, vochtbestendige constructie met een rubberen afdichting bij de vatting. Daarnaast corrigeert de lens longitudinale chromatische aberratie effectief en presteert deze goed met een lage lichtafval (vignettering) op de langere brandpuntsafstanden.

In zijn recensie op DustinAbbott.net beschrijft Dustin Abbott de Tamron 18-400mm f/3.5-6.3 Di II VC HLD as een baanbrekende all-in-one superzoomlens voor APS-C DSLR's, die een ongekend 22,2x zoombereik (18-400mm) biedt in een relatief compacte behuizing van 710 gram. Belangrijke pluspunten zijn de effectieve beeldstabilisatie (VC), de stille HLD-autofocus, de vochtbestendige constructie en de goed onderdrukte optische aberraties over het grootste deel van het bereik. De lens doet echter concessies aan de optische prestaties op de maximale stand van 400 mm, waar een duidelijke verzachting van het beeld zichtbaar is. Het maximale diafragma van f/6.3 aan het tele-uiteinde beperkt de prestaties bij weinig licht, en de lens mist de mogelijkheid om de autofocus altijd handmatig te corrigeren. Abbott concludeert dat het weliswaar geen vervanging is voor gespecialiseerde lenzen, maar wel een uitstekende en handige reispartner.

De Tamron 18-400mm f/3.5-6.3 Di II VC HLD is een innovatieve, alles-in-één superzoomlens die speciaal is ontworpen voor APS-C spiegelreflexcamera's met een Canon EF-S- of Nikon F-vatting. De lens kreeg een 'Excellent'-beoordeling van 4,0 en de PCMag Editors' Choice-award, mede dankzij het verbluffende 22,2x zoombereik dat loopt van groothoek tot supertele. Belangrijke pluspunten zijn de vochtbestendige behuizing, een effectieve optische beeldstabilisatie waarmee je bij 400mm scherpe foto's uit de hand maakt, en een indrukwekkende macromagrificatie van 1:2,9 op de kortste scherpstelafstand. Wat de constructie betreft heeft de lens een cilinder van polycarbonaat die soepel zoomt, hoewel er voorbij het 100mm-punt wat extra kracht nodig is om de ring te draaien. Ondanks het grote gebruiksgemak kent de lens de optische compromissen die typisch zijn voor extreme zoomfactoren. De beeldkwaliteit en scherpte in het centrum zijn goed bij kortere brandpuntsafstanden, maar nemen af op 300mm en 400mm, waardoor je moet diafragmeren tot f/11 voor acceptabele resultaten. Merkbare minpunten zijn de flinke chromatische aberratie en paarse randen (purple fringing) op de langere brandpuntsafstanden, sterke vervorming over het hele zoombereik (4,3% tonvormige vervorming bij...

De galerie-indrukken van DPReview benadrukken de Tamron 18-400mm F3.5-6.3 Di II VC HLD als een veelzijdige, “all-in-one” zoom voor cropsensoren, die ondanks zijn 22x-bereik bij helder licht een solide scherpte levert. Belangrijke sterke punten zijn beheersbare vervorming, effectieve vibratiecompensatie en een korte minimale scherpstelafstand voor macro-achtige opnamen. De trage maximale lensopening (f/3.5-6.3) vereist echter veel licht, waarbij de prestaties onder schemerige omstandigheden achteruitgaan. Hoewel hij handig is voor reizen, is het een gespecialiseerd hulpmiddel dat de ultieme beeldkwaliteit opoffert voor een extreem zoombereik, in plaats van specifieke objectieven te vervangen.

In zijn praktijkreview beschrijft Nicco Valenzuela de Tamron 18-400mm f/3.5-6.3 Di II VC HLD als een veelzijdige 'all-in-one' zoomlens voor APS-C DSLR's, die met een ongeëvenaard 22,2x bereik (equivalent aan 27-600mm) ideaal is voor reis- en natuurfotografie. De belangrijkste pluspunten zijn de effectieve beeldstabilisatie (VC) voor fotograferen uit de hand en de stille, efficiënte HLD-autofocusmotor. De lens dwingt echter ook tot compromissen, zoals een variabel diafragma van f/3.5-6.3 dat moeite heeft bij weinig licht, duidelijke onscherpte in de hoeken op 400mm en het ontbreken van een permanente handmatige scherpstellingscorrectie. De review concludeert dat het een solide, handige en compacte optie is voor reizigers, ondanks het feit dat er optische topprestaties worden ingeleverd voor een groter zoombereik.

De ePHOTOzine-review van de Tamron 18-400mm f/3.5-6.3 Di II VC HLD bestempelt het als een veelzijdige, weerbestendige APS-C-reislens met een indrukwekkend 22,2x zoombereik, effectieve beeldstabilisatie (Vibration Compensation) en een uitstekende scherpte in het centrum op 18mm. Dit ambitieuze bereik brengt echter aanzienlijke compromissen met zich mee, waaronder een algehele zachtheid van het beeld op 400mm, matige prestaties in de hoeken, sterke chromatische aberratie en duidelijke vervorming aan de groothoekkant.

De Tamron 18-400mm f/3.5-6.3 Di II VC HLD is een baanbrekende superzoomlens ontworpen voor APS-C DSLR's van Canon en Nikon, die een ongekend zoombereik van 22,2x verpakt in een compacte and lichte behuizing van slechts 710 gram.

De Tamron 18-400mm f/3.5-6.3 Di II VC HLD is een compacte, degelijk gebouwde superzoomlens die is ontworpen voor APS-C-camera's zoals de Canon 200D. De lens biedt het gemak van een enorm brandpuntsbereik, een meegeleverde zonnekap en 5 van jaar garantie. De prestaties zijn het scherpst aan de groothoekkant, met een snelle autofocusbevestiging. De lens heeft geen last van 'zoom creep' (ongewenst uitschuiven) en is een duidelijke upgrade ten opzichte van eerdere modellen zoals de Tamron 16-300mm. De fysieke mechanica laat echter wat te wensen over door een stroeve, hakerige zoombediening rond de 200mm-grens. Optisch gezien levert de lens flinke prestaties in richting het tele-einde, met duidelijke onscherpte in de hoeken en randen die zich uitstrekt over een kwart van het beeld. Chromatische aberratie en paarse randen (purple fringing) zijn vanaf 100mm zeer goed zichtbaar over 20% van de beeldvlakken aan de rand, en duiken heel soms ook in het midden op. Kleur en contrast nemen af bij lange brandpuntsafstanden, waardoor een zwaardere nabewerking nodig is. Bovendien kan de autofocus onvoorspelbaar en inconsistent zijn, waardoor de sluiter soms helemaal weigert te...