Nikon AF NIKKOR 85mm F 1 4D IF Recensie | 54 Gegevens vergelijking

De Nikon 85mm f/1.4 D AF ("Cream Machine") is een legendarische, robuust gebouwde, volledig metalen korte telelens die van 1995 tot 2010 werd geproduceerd. Volgens Ken Rockwell wordt de lens zeer gewaardeerd om het leveren van uitzonderlijk scherpe, contrastrijke portretten met een aangenaam bokeh, een afgerond diafragma met 9 lamellen en zonder vervorming. Hoewel de lens uitstekende optische prestaties biedt, heeft hij een onhandig autofocusmechanisme dat een handmatige schakelaar vereist, in tegenstelling tot de nieuwere AF-S-modellen. Ook vertoont de lens wat groene kleurranden (sfeerochromatisme) in onscherpe delen en moet hij worden dichtgeknepen tot f/2.8 om maximale scherpte van hoek tot hoek te bereiken.

De review van Photozone / OpticalLimits concludeert dat de Nikkor AF 85mm f/1.4 D een zeer capabel portretobjectief met uitzonderlijk karakter is, ondanks duidelijke technische tekortkomingen. De sterkste pluspunten liggen in de centrumscherpte, die varieert van zeer goed tot uitstekend, en in de vrijwel afwezige vervorming. Bovendien produceert het een prachtig zacht, romig bokeh en houdt het vignettering verrassend goed binnen de perken voor een objectief met een ultragroot diafragma. Chromatische aberraties (CA’s) zijn eveneens gematigd en hebben zelden invloed op fotografie in de praktijk. Daartegenover staat dat het objectief duidelijke prestatie-nadelen heeft, met name een gebrek aan scherpte richting de buitenranden en hoeken van het beeld, naast aanzienlijke longitudinale chromatische aberraties (LoCA’s). Mechanisch merkt de reviewer op dat de bouwkwaliteit stevig is, maar naar moderne maatstaven verouderd aanvoelt. Uiteindelijk, omdat het objectief voornamelijk bedoeld is voor portretfotografie waarbij uniformiteit van centrum tot rand zelden vereist is, worden de zachte hoeken en de sterke onderwerpscheiding juist als een welkom effect beschouwd, waardoor het een waardevolle investering is voor portretfotografen.

Ondanks de uitstekende prestaties wijst de recensent op een paar duidelijke minpunten, met name de hoge aanschafprijs van 1.149,95 USD en een relatief grote minimale scherpstelafstand van 0,85 meter.

De Nikkor 85mm f/1.4 AF-D is een zeer gerespecteerd, solide metalen portretobjectief met een afgerond diafragma met 9 lamellen en een filtermaat van 77 mm, dat een beeldhoek van 24° biedt op FX-body's en 16° op DX-body's. Een belangrijk pluspunt van dit objectief zijn de uitzonderlijke prestaties, met haarscherpe beelden over bijna alle diafragmats en een ongelooflijk romig bokeh dat het onderwerp met extreme helderheid isoleert. Het grote maximale diafragma van f/1.4 zorgt bovendien voor uitstekende prestaties bij weinig licht. Daarnaast maakt de robuuste constructie zonder plastic uit de periode 1995–2010 het tot een duurzame langetermijnestering die perfect meegaat bij een overstap naar fullframe-systemen. Keerzijde is echter dat dit AF-D-objectief een ingebouwde scherpstelmotor mist, waardoor het niet automatisch scherpstelt op de eenvoudigere Nikon DSLR-body's zoals de D40-, D3000- of D5000-serie. Voor autofocus moeten gebruikers een body met een ingebouwde motor zoals de D7000 gebruiken, of upgraden naar de modernere AF-S 'G'-versie, die helaas bijna twee keer zo duur is. Bovendien heeft het objectief bij open diafragma op f/1.4 last van een lichte scherptedaling in de uiterste hoeken. Tot slot zorgt...

De DXOMARK-evaluatie van de Nikon AF Nikkor 85mm f/1.4D IF op een hoge-resolutie Nikon D800E-body laat zien dat dit klassieke portretobjectief uit 1995 zich nog altijd uitstekend staande houdt op moderne digitale sensoren. Het objectief behaalt een indrukwekkende scherptescore van 23 P-Mpix op de 36-megapixel sensor van de D800E, wat getuigt van een sterk vermogen om fijne optische details te registreren. De lichttransmissie is met een waarde van 1.6 T-Stop solide, wat garant staat voor uitstekende prestaties bij weinig licht. Bovendien is de geometrische vervorming met slechts 0,1% vrijwel verwaarloosbaar, waardoor lijnen perfect recht blijven en portretten geen last hebben van gezichtsverkenning. De review wijst echter ook op een aantal optische nadelen die typisch zijn voor een ouder lensontwerp in combinatie met body's met veel megapixels. Bij open diafragma heeft het objectief last van duidelijke lichtafval (vignettering) met een hoekschaduw van -1.4 EV, hoewel dit aanzienlijk afneemt zodra er wordt gediagrameerd. Daarnaast blijft chromatische aberratie een hardnekkig probleem, wat zich bij grote diafragmaopeningen – vooral bij f/1.4 – uit in zichtbare kleurranden. Een andere fysieke beperking is het ontbreken van...